EIOPA: Έως 36% λιγότερο reporting για τις μικρότερες ασφαλιστικές
Ακολουθήστε μας στο Linkedin και συνδεθείτε με άλλους επαγγελματίες του κλάδου
Σε σημαντική μείωση των εποπτικών υποχρεώσεων αναφοράς για τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις προσανατολίζεται η EIOPA, στο πλαίσιο της ευρύτερης ευρωπαϊκής προσπάθειας για απλούστευση της νομοθεσίας και περιορισμό του διοικητικού κόστους.
Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση 2025 της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων, οι προτεινόμενες αλλαγές στο reporting του Solvency II μπορούν να οδηγήσουν σε μείωση κατά 26% του αριθμού των ετήσιων και τριμηνιαίων reporting templates για τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις.
Για τις επιχειρήσεις που κατατάσσονται στην κατηγορία των Small and Non-Complex Undertakings, η μείωση των templates μπορεί να φθάσει ακόμη και το 36%.
Λιγότερα templates και πιο αναλογικές απαιτήσεις
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στην εφαρμογή της αναθεώρησης του Solvency II, με την EIOPA να επιδιώκει να περιορίσει υποχρεώσεις που δημιουργούν σημαντικό διοικητικό κόστος χωρίς πάντοτε να προσφέρουν αντίστοιχη εποπτική αξία.
Στο πλαίσιο αυτό, η Αρχή προχώρησε το 2025 σε διαβούλευση για αλλαγές στις απαιτήσεις εποπτικής αναφοράς και δημοσιοποίησης, προτείνοντας μεταξύ άλλων:
- μείωση της συχνότητας ορισμένων αναφορών,
- κατάργηση συγκεκριμένων templates,
- μεγαλύτερη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας,
- τεχνικές απλοποιήσεις στις υποχρεώσεις reporting.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις μικρές και μη σύνθετες ασφαλιστικές επιχειρήσεις, για τις οποίες η EIOPA αναγνωρίζει ότι το κανονιστικό βάρος μπορεί να είναι δυσανάλογο σε σχέση με το μέγεθος και το προφίλ κινδύνου τους.
Στόχος η μείωση του διοικητικού κόστους
Η κατεύθυνση αυτή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής της EIOPA για regulatory simplification και burden reduction.
Η ευρωπαϊκή εποπτική αρχή υποστηρίζει ότι ένα αποτελεσματικότερο κανονιστικό πλαίσιο μπορεί να μειώσει το κόστος συμμόρφωσης, να περιορίσει τις επικαλύψεις και να επιτρέψει στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις να διαθέτουν περισσότερους πόρους στις πραγματικές ανάγκες διαχείρισης κινδύνων και εξυπηρέτησης των πελατών τους.
Παράλληλα, εξετάζεται μεγαλύτερη τυποποίηση και κοινή χρήση δεδομένων μεταξύ διαφορετικών εποπτικών πλαισίων, προκειμένου να περιοριστούν περιπτώσεις όπου οι ίδιες ή παρόμοιες πληροφορίες υποβάλλονται περισσότερες από μία φορές.
Η EIOPA αναφέρει επίσης ότι εργάζεται για τη συντόμευση υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών κατά τουλάχιστον 25%, όπου αυτό μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να επηρεαστεί η αποτελεσματικότητα του εποπτικού πλαισίου.
«Απλούστευση» δεν σημαίνει χαλάρωση του Solvency II
Η EIOPA, ωστόσο, βάζει μία σαφή διαχωριστική γραμμή.
Η μείωση της γραφειοκρατίας δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως μείωση των απαιτήσεων φερεγγυότητας ή ως χαλάρωση της εποπτείας.
Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι ένα ισχυρό εποπτικό πλαίσιο αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια οικονομικά υγιή και ανταγωνιστική ασφαλιστική αγορά. Για τον λόγο αυτό, η απλούστευση πρέπει να αφορά κυρίως διαδικασίες, επικαλύψεις και απαιτήσεις που μπορούν να γίνουν αποτελεσματικότερες, χωρίς να μειώνεται η δυνατότητα των εποπτικών αρχών να αξιολογούν τους πραγματικούς κινδύνους των εταιρειών.
Η αναλογικότητα αποκτά μεγαλύτερο βάρος στο Solvency II
Η συγκεκριμένη κατεύθυνση έχει ιδιαίτερη σημασία για τις μικρότερες ασφαλιστικές επιχειρήσεις, καθώς ενισχύει στην πράξη την αρχή της αναλογικότητας.
Ένα από τα διαχρονικά ζητήματα του ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου είναι κατά πόσο οι υποχρεώσεις που σχεδιάζονται για μεγάλους ασφαλιστικούς ομίλους μπορούν να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο και σε πολύ μικρότερες επιχειρήσεις.
Με τη νέα προσέγγιση, η EIOPA επιδιώκει πιο έντονη διαφοροποίηση των απαιτήσεων ανάλογα με το μέγεθος, την πολυπλοκότητα και το πραγματικό προφίλ κινδύνου μιας ασφαλιστικής.
Παράλληλα, η ίδια λογική απλούστευσης εφαρμόζεται και σε άλλους τομείς. Για παράδειγμα, η συχνότητα των stress tests για ασφαλιστικές επιχειρήσεις και Ιδρύματα Επαγγελματικών Συνταξιοδοτικών Παροχών έχει πλέον περιοριστεί σε έναν τριετή κύκλο, εξέλιξη που σύμφωνα με την EIOPA αντιστοιχεί σε μείωση της σχετικής συχνότητας κατά περίπου 33% σε βάθος δεκαετίας.
Η κατεύθυνση που διαμορφώνεται είναι επομένως σαφής: λιγότερο reporting εκεί όπου δεν προσθέτει ουσιαστική εποπτική αξία, μεγαλύτερη αναλογικότητα και ταυτόχρονα διατήρηση αυστηρής εποπτείας στους πραγματικούς κινδύνους.
Για τις μικρότερες ασφαλιστικές επιχειρήσεις, η προοπτική μείωσης των reporting templates έως και κατά 36% μπορεί να αποτελέσει μία από τις πιο απτές αλλαγές της νέας εποχής του Solvency II, περιορίζοντας ένα μέρος του διοικητικού κόστους χωρίς να μεταβάλλεται ο πυρήνας των απαιτήσεων φερεγγυότητας.
