Πώς τα δεδομένα μεταμορφώνουν τις αξιώσεις στην ασφάλιση κυβερνοκινδύνων

Ακολουθήστε μας στο Linkedin και συνδεθείτε με άλλους επαγγελματίες του κλάδου

Η εποχή των ερωτηματολογίων αυτοαξιολόγησης παρακμάζει. Οι ασφαλιστές κυβερνοκινδύνων στρέφονται πλέον σε τεκμηριωμένη ανάληψη κινδύνου, συνεχή παρακολούθηση και εγκληματολογική ανάλυση, σε μια αγορά που η τεχνητή νοημοσύνη αναδιαμορφώνει ταχύτατα.

Για πολλά χρόνια, η αξιολόγηση απαιτήσεων στον τομέα της ασφάλισης κυβερνοκινδύνων ακολουθούσε μια σχετικά απλή λογική: ο ασφαλισμένος οργανισμός συμπλήρωνε ένα ερωτηματολόγιο ασφάλειας, υπέβαλλε τεκμηρίωση για τα υφιστάμενα μέτρα προστασίας και οι αναδόχοι ασφάλισης αξιολογούσαν τον κίνδυνο βάσει αυτών των πληροφοριών. Ωστόσο, καθώς οι κυβερνοαπειλές εξελίχθηκαν με ρυθμό πολύ ταχύτερο από ό,τι μπορούσε να ανταποκριθεί η ασφαλιστική διαδικασία, η ανάγκη για μια νέα μεθοδολογία κατέστη επιτακτική.

Το τέλος της «ετήσιας φωτογραφίας» κυβερνοκινδύνου

Επί σειρά ετών, η ανάληψη κυβερνοκινδύνων στηριζόταν κυρίως σε ετήσια ερωτηματολόγια και περιοδικές αξιολογήσεις. Οι οργανισμοί ανέφεραν πληροφορίες σχετικά με τα προγράμματα κυβερνοασφάλειάς τους, περιέγραφαν τα μέτρα που είχαν ήδη εγκαταστήσει και απαντούσαν σε ερωτήσεις για το συνολικό επίπεδο ψηφιακής ωριμότητάς τους.

Το πρόβλημα είναι ότι ο κυβερνοκίνδυνος δεν παραμένει στατικός. Ένας οργανισμός μπορεί να μεταβάλει ριζικά τη στάση ασφάλειάς του μέσα σε λίγες εβδομάδες, λόγω εξαγοράς, μετεγκατάστασης στο cloud, επέκτασης του προσωπικού, ανάπτυξης νέας εφαρμογής ή εισαγωγής ενός νέου οικοσυστήματος προμηθευτών.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το κενό, ορισμένοι ασφαλιστές αρχίζουν να εξερευνούν τη συνεχή αξιολόγηση κυβερνοκινδύνου, αντί των ετήσιων στιγμιότυπων. Μέσω τεχνολογικών εργαλείων, θα μπορούν να παρακολουθούν διαρκώς την έκθεση των πελατών τους σε κινδύνους, ενώ οι οργανισμοί θα αποκτούν τη δυνατότητα να εντοπίζουν προληπτικά κινδύνους που προηγουμένως αγνοούσαν.

Από την αυτοαξιολόγηση στην τεκμηριωμένη επαλήθευση

Μέχρι πρόσφατα, αρκούσε να δηλώσει ένας οργανισμός ότι εφαρμόζει έλεγχο ταυτότητας πολλαπλών παραγόντων (MFA) για να θεωρηθεί επαρκώς προστατευμένος. Όμως πρόσφατα κυβερνοπεριστατικά αποκάλυψαν ότι σε πολλές περιπτώσεις οι οργανισμοί δεν ήταν σε θέση να εγκαταστήσουν και να διατηρήσουν αποτελεσματικά τα μέτρα προστασίας τους.

Το MFA μπορεί να είχε απενεργοποιηθεί για ορισμένους λογαριασμούς, τα συστήματα παρακολούθησης ενδέχεται να παρέλειπαν συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία cloud, ή οι λύσεις καταγραφής να μην συνέλεγαν τα απαραίτητα εγκληματολογικά δεδομένα. Από ασφαλιστική άποψη, μια βεβαίωση ύπαρξης ενός μέτρου ελέγχου δεν σημαίνει τίποτα αν το μέτρο αυτό δεν λειτουργεί σωστά.

Για τον λόγο αυτό, οι αναδόχοι ασφάλισης γίνονται ολοένα πιο απαιτητικοί, επιδιώκοντας τεκμηριωμένη επαλήθευση της αποτελεσματικότητας των μέτρων ελέγχου.

Ο ρόλος της εγκληματολογικής ανάλυσης στη διαχείριση απαιτήσεων

Όταν συμβαίνει ένα κυβερνοπεριστατικό, ο ασφαλιστής χρειάζεται απαντήσεις: Τι συνέβη; Πότε έλαβε χώρα η παραβίαση; Ποια συστήματα επηρεάστηκαν; Ποια δεδομένα αποκτήθηκαν ή εξήχθησαν; Λειτουργούσαν σωστά τα μέτρα ασφάλειας;

Η μόνη αξιόπιστη πηγή για αυτές τις απαντήσεις είναι η ψηφιακή εγκληματολογική ανάλυση: αρχεία καταγραφής, τεκμήρια από τερματικά, τηλεμετρία cloud και αρχεία ταυτοποίησης. Σε αντίθεση με άλλες πηγές πληροφόρησης, όπως οι συνεντεύξεις εργαζομένων, τα εγκληματολογικά ευρήματα προσφέρουν αντικειμενικές, επαληθεύσιμες αποδείξεις.

Παλαιότερα, οι έρευνες αυτές απαιτούσαν ημέρες ή ακόμη και εβδομάδες. Σήμερα, τα ενδιαφερόμενα μέρη, στελέχη, ρυθμιστικές αρχές, νομικές ομάδες και πελάτες, απαιτούν άμεσες απαντήσεις. Αυτός είναι ο λόγος που οι σύγχρονες επιχειρήσεις επενδύουν σε τεχνολογικές λύσεις που επιταχύνουν τις εγκληματολογικές έρευνες, χωρίς να θυσιάζουν την ακρίβεια και την αξιοπιστία των ευρημάτων.

Τεχνητή νοημοσύνη, deepfakes και η νέα πραγματικότητα

Οι εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη δεν επηρεάζουν μόνο τις αμυντικές τεχνικές. Πλέον είναι εφικτή η πλαστογράφηση φωνής στελεχών, η δημιουργία συνθετικών ταυτοτήτων και η εκτόξευση μαζικών επιθέσεων phishing. Σε αυτό το περιβάλλον, οι ασφαλιστές κυβερνοκινδύνων θα κληθούν να αναθεωρήσουν τις πολιτικές τους.

Τα μελλοντικά περιστατικά θα απαιτούν τη διερεύνηση ερωτημάτων όπως: Εγκρίθηκε μια συναλλαγή από πραγματικό υπάλληλο ή από AI εμπρόθετη απομίμηση; Παραβιάστηκε ένας λογαριασμός πελάτη από ανθρώπινο παράγοντα ή από ένα σύστημα απάτης που τροφοδοτείται από τεχνητή νοημοσύνη; Η απάντηση σε τέτοια ερωτήματα θα απαιτεί ολοένα πιο εξελιγμένες δεξιότητες εγκληματολογικής ανάλυσης.

Ετοιμότητα για έρευνα: ο νέος δείκτης αξιολόγησης

Παραδοσιακά, οι οργανισμοί συνέλεγαν αποδείξεις αφού είχε συμβεί ένα περιστατικό. Πλέον, οι ασφαλιστές εξετάζουν και την ετοιμότητα των οργανισμών να διενεργήσουν εγκληματολογικές έρευνες εκ των προτέρων. Ερωτήματα όπως το πόσο γρήγορα μπορούν οι ερευνητές να αποκτήσουν πρόσβαση σε αναγκαίες πληροφορίες, αν διατηρείται η αλυσίδα εποπτείας και αν οι διαδικασίες είναι επαναλαμβανόμενες και υπερασπίσιμες, αναμένεται να αποτελέσουν βασικά κριτήρια ανάληψης κινδύνων.

Αναλυτές του κλάδου προβλέπουν ότι εντός των επόμενων πέντε ετών, η τεκμηριωμένη ανάληψη κινδύνων θα κυριαρχήσει στον τομέα της ασφάλισης κυβερνοκινδύνων. Τα ερωτηματολόγια δεν θα εξαφανιστούν, αλλά δεν θα επαρκούν πλέον από μόνα τους. Η νέα εποχή απαιτεί συνεχή παρακολούθηση, επαλήθευση της αποτελεσματικότητας των μέτρων ελέγχου και ικανότητα ταχείας εγκληματολογικής έρευνας, σε έναν ψηφιακό κόσμο που αλλάζει ταχύτερα από ποτέ.