Η ασφάλιση υγείας ως πρόληψη: Γιατί την αγοράζουμε αφού αρρωστήσουμε, αντί πριν

Ακολουθήστε μας στο Linkedin και συνδεθείτε με άλλους επαγγελματίες του κλάδου

Υπάρχει μια παράδοξη αλλά πολύ ανθρώπινη συμπεριφορά που παρατηρείται τόσο στα ιατρεία όσο και στα γραφεία των ασφαλιστικών συμβούλων. Όσο είμαστε υγιείς, δεν σκεφτόμαστε ούτε την πρόληψη ούτε την ασφάλιση. Το πρόβλημα είναι ότι όταν αποφασίσουμε να τις σκεφτούμε, συχνά είναι ήδη αργά.

Η ασφαλιστική σύμβουλος Ελλάδα Παλμύρη και η γιατρός παθολόγος Κατερίνα Κωνσταντίνου, μιλώντας στο τελευταίο επεισόδιο του Insurance Talks, συμφώνησαν σε κάτι που ακούγεται απλό αλλά είναι δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη. Η ασφάλιση υγείας πρέπει να αγοράζεται πριν τη χρειαστούμε, όχι αφού τη χρειαστούμε.

Το εμπόδιο δεν είναι η γνώση, είναι η συνήθεια

Όπως επισήμανε η Δρ. Κωνσταντίνου, οι νεότερες γενιές είναι σήμερα πιο ενημερωμένες από ποτέ χάρη στα social media, όμως η πληροφόρηση από μόνη της δεν αρκεί για να αλλάξει συμπεριφορές. Ο κόσμος γνωρίζει ότι πρέπει να κάνει τακτικές εξετάσεις, γνωρίζει ότι η ασφάλιση προστατεύει, όμως συνεχίζει να αναβάλλει και τα δύο.

Η ίδια σημείωσε ότι το ΓΕΣΥ βοήθησε σημαντικά σε αυτό, αφαιρώντας το οικονομικό εμπόδιο που παλαιότερα λειτουργούσε ως δικαιολογία. Κάποιος που δεν είχε την οικονομική άνεση να κάνει γυναικολογικό έλεγχο ή αιματολογικές εξετάσεις, τώρα έχει πρόσβαση σε αυτές χωρίς επιπλέον κόστος. Το εμπόδιο έφυγε. Αυτό όμως που παραμένει είναι η ίδια η κουλτούρα, η συνήθεια να αναβάλλουμε ό,τι δεν μας πιέζει άμεσα.

Ο ρόλος του προσωπικού γιατρού

Ένα στοιχείο που ανέδειξε η συζήτηση είναι πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η άμεση, προσωπική σχέση με έναν γιατρό στην ενίσχυση της προληπτικής νοοτροπίας. Η ύπαρξη ενός προσωπικού γιατρού μέσω του συστήματος του ΓΕΣΥ σημαίνει ότι κάποιος γνωρίζει το ιστορικό μας και μπορεί να μας υπενθυμίσει αν έχουμε παραλείψει εξετάσεις που έπρεπε να έχουμε κάνει. Αυτή η αμεσότητα, σύμφωνα με την Δρ. Κωνσταντίνου, βοήθησε περισσότερο στην ενημέρωση του κοινού απ’ όσο θα μπορούσε να κάνει μόνη της οποιαδήποτε εκστρατεία ενημέρωσης.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και στην ασφάλιση. Η κ. Παλμύρη ανέφερε ότι η επαφή με τον ασφαλιστικό σύμβουλο λειτουργεί συχνά ως η στιγμή που κάποιος συνειδητοποιεί ότι χρειάζεται προστασία, πριν συμβεί οτιδήποτε.

Γιατί η αναβολή κοστίζει

Το πρόβλημα με τη λογική «θα το κανονίσω όταν χρειαστεί» είναι ότι, όπως εξήγησε η κ. Παλμύρη, η ασφάλιση δεν λειτουργεί έτσι. Μετά τη διάγνωση ενός προβλήματος υγείας, υπάρχουν περιορισμοί. Κάποιος που περιμένει να αρρωστήσει για να αναζητήσει κάλυψη, ενδέχεται να διαπιστώσει ότι πλέον δεν μπορεί να ασφαλιστεί για αυτό ακριβώς το πρόβλημα, ή ότι η κάλυψή του θα συνοδεύεται από εξαιρέσεις.

Το ίδιο σκεπτικό ισχύει και για τα μωρά. Η κ. Παλμύρη τόνισε ότι ένα νεογέννητο έχει καθαρό ιατρικό ιστορικό, οπότε είναι η ιδανική στιγμή για να ενταχθεί σε ένα ιδιωτικό σχέδιο υγείας, ώστε να μην αντιμετωπίσει περιορισμούς στο μέλλον.

Η πρόληψη ως επένδυση, όχι ως κόστος

Οι δύο επαγγελματίες συμφώνησαν ότι η αλλαγή αντίληψης που χρειάζεται δεν αφορά μόνο την ασφάλιση αλλά τη γενικότερη στάση μας απέναντι στην υγεία. Όπως διατυπώθηκε χαρακτηριστικά στη συζήτηση, η πρόληψη σε κάθε τομέα είναι πάντα καλύτερη και πιο άμεση από τη θεραπεία.

Αυτό σημαίνει τακτικές εξετάσεις αίματος κάθε δύο χρόνια κατά μέσο όρο, ανάλογα με το ατομικό ιστορικό, γυναικολογικό έλεγχο και τεστ Παπανικολάου για τις γυναίκες, εξέταση προστάτη για τους άνδρες, και μετά από κάποια ηλικία κολονοσκόπηση. Παράλληλα, σημαίνει την ύπαρξη ενός σχεδίου ασφάλισης που θα καλύψει τα οικονομικά κενά αν κάτι από όλα αυτά αποκαλύψει πρόβλημα.

Η ουσία είναι απλή. Η ασφάλιση δεν είναι έξοδο, είναι εργαλείο προστασίας. Και όπως η πρόληψη στην ιατρική δεν έχει νόημα αν γίνεται αφού εμφανιστεί το πρόβλημα, έτσι και η ασφάλιση χάνει μεγάλο μέρος της αξίας της αν αναζητηθεί αφού έχει ήδη συμβεί κάτι κακό.