Η Κατάρα της Ικανότητας: Όταν οι πιο ικανοί άνθρωποι γίνονται το μεγαλύτερο εμπόδιο της ανάπτυξής τους

Ακολουθήστε μας στο Linkedin και συνδεθείτε με άλλους επαγγελματίες του κλάδου

Γράφει η Δήμητρα Λεμούσια – Business & Marketing Consultant

Πριν από λίγα χρόνια πίστευα ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρηματίες είναι η έλλειψη γνώσεων.

Σήμερα πιστεύω ακριβώς το αντίθετο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα πολλών επιχειρήσεων δεν είναι ότι ο ιδιοκτήτης τους δεν γνωρίζει αρκετά.

Είναι ότι γνωρίζει υπερβολικά πολλά.

Ακούγεται παράλογο;

Κι όμως.

Ως Business Consultant έχω παρατηρήσει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.

Οι πιο ικανοί άνθρωποι είναι συχνά εκείνοι που δυσκολεύονται περισσότερο να αναπτυχθούν.

Όχι επειδή δεν μπορούν.

Αλλά επειδή δεν μπορούν να σταματήσουν να κάνουν τα πάντα μόνοι τους.

Καλωσορίσατε σε αυτό που αποκαλώ:

«Η Κατάρα της Ικανότητας».

Πώς ξεκινά η παγίδα

Στην αρχή είναι πλεονέκτημα.

Ο επιχειρηματίας γνωρίζει πωλήσεις.

Γνωρίζει marketing.

Γνωρίζει το προϊόν.

Γνωρίζει τους πελάτες.

Γνωρίζει τη λειτουργία της επιχείρησης.

Και επειδή γνωρίζει, λύνει προβλήματα γρήγορα.

Αναλαμβάνει πρωτοβουλίες.

Κλείνει δουλειές.

Σώζει καταστάσεις.

Γίνεται ο άνθρωπος που μπορεί να τα κάνει όλα.

Και κάπου εκεί ξεκινά η παγίδα.

Γιατί η ίδια ικανότητα που τον βοήθησε να χτίσει την επιχείρηση γίνεται αργότερα το εμπόδιο που δεν την αφήνει να μεγαλώσει.

Ένα περιστατικό που συναντώ διαρκώς

Πριν από λίγο καιρό συνεργάστηκα με έναν επιχειρηματία που είχε μια εξαιρετική τεχνική κατάρτιση.

Ήξερε καλύτερα από όλους την υπηρεσία του.

Οι πελάτες τον εμπιστεύονταν.

Η δουλειά ερχόταν.

Τα έσοδα υπήρχαν.

Κι όμως, η επιχείρηση δεν προχωρούσε.

Στην πρώτη μας συζήτηση κατάλαβα γρήγορα γιατί.

Ο ίδιος:

• απαντούσε στα τηλέφωνα,
• έστελνε προσφορές,
• έκανε πωλήσεις,
• διαχειριζόταν παράπονα,
• έδινε οδηγίες στην ομάδα,
• έλεγχε τα οικονομικά,
• ενέκρινε κάθε μικρή απόφαση.

Όταν τον ρώτησα γιατί δεν αναθέτει περισσότερα, η απάντησή του ήταν αφοπλιστική:

“Γιατί μπορώ να το κάνω καλύτερα.”

Και πιθανότατα είχε δίκιο.

Αλλά αυτή ακριβώς ήταν η αιτία που η επιχείρησή του είχε σταματήσει να αναπτύσσεται.

Το πιο ακριβό κόστος δεν είναι οικονομικό

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι η μικροδιαχείριση κοστίζει χρόνο.

Στην πραγματικότητα κοστίζει πολύ περισσότερα.

Κοστίζει:

• ανάπτυξη,
• καινοτομία,
• στρατηγική σκέψη,
• νέες συνεργασίες,
• νέες πηγές εσόδων.

Όταν ο ιδιοκτήτης ασχολείται συνεχώς με τη λειτουργία, δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με το μέλλον.

Γίνεται εργαζόμενος της επιχείρησής του αντί για ηγέτης της.

Η ψευδαίσθηση του αναντικατάστατου

Ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία αυτής της κατάστασης είναι η αίσθηση ότι:

“Αν δεν το κάνω εγώ, δεν θα γίνει σωστά.”

Η φράση αυτή ακούγεται υπεύθυνη.

Στην πραγματικότητα όμως πολλές φορές κρύβει φόβο.

Φόβο απώλειας ελέγχου.

Φόβο λαθών.

Φόβο ότι οι άλλοι δεν θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας.

Και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος…

Δεν αναθέτουμε γιατί οι άλλοι δεν ξέρουν.

Οι άλλοι δεν μαθαίνουν γιατί δεν αναθέτουμε, και και και …

Το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει από τους πελάτες μου

Οι επιχειρήσεις δεν αναπτύσσονται όταν ο ιδιοκτήτης γίνεται καλύτερος εκτελεστής.

Αναπτύσσονται όταν γίνεται καλύτερος ηγέτης.

Και οι δύο αυτοί ρόλοι δεν είναι ίδιοι.

Ο εκτελεστής λύνει προβλήματα.

Ο ηγέτης δημιουργεί συστήματα που λύνουν προβλήματα.

Ο εκτελεστής κάνει.

Ο ηγέτης χτίζει ανθρώπους που μπορούν να κάνουν.

Το δύσκολο πέρασμα

Κάθε επιχειρηματίας που θέλει να μεγαλώσει πρέπει κάποια στιγμή να περάσει από μια δύσκολη μετάβαση.

Να σταματήσει να είναι ο καλύτερος εργαζόμενος της εταιρείας του.

Και να γίνει ο αρχιτέκτονας της.

Δεν είναι εύκολο.

Απαιτεί εμπιστοσύνη.

Απαιτεί διαδικασίες.

Απαιτεί αποδοχή ότι οι άλλοι μπορεί να μην κάνουν τα πράγματα ακριβώς όπως εσύ.

Αλλά πολλές φορές θα τα κάνουν αρκετά καλά ώστε η επιχείρηση να προχωρήσει.

Μετά από χρόνια συνεργασίας με επιχειρηματίες, έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα:

Οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν περιορίζονται από την έλλειψη ικανοτήτων του ιδρυτή τους.

Περιορίζονται από την υπερβολική εξάρτηση από αυτές.

Η πραγματική ανάπτυξη ξεκινά τη στιγμή που ένας επιχειρηματίας καταλαβαίνει ότι η αξία του δεν βρίσκεται σε όσα μπορεί να κάνει ο ίδιος, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται σε όσα μπορεί να δημιουργήσει μέσα από τους άλλους.

Γιατί η μεγαλύτερη επιτυχία ενός ηγέτη δεν είναι να είναι απαραίτητος παντού.

Είναι να χτίσει έτσι μια επιχείρηση που μπορεί να λειτουργεί, να εξελίσσεται και να αναπτύσσεται ακόμα και όταν ο ίδιος δεν βρίσκεται στο κέντρο των πάντων.

About the Author

Η Δήμητρα Λεμούσια είναι Business & Marketing Consultant και ιδρύτρια της Elev8 Hub. Εξειδικεύεται στη στρατηγική ανάπτυξη επιχειρήσεων, στην οργάνωση διαδικασιών και στη μετάβαση των επιχειρηματιών από τον ρόλο του «ανθρώπου για όλες τις δουλειές» στον ρόλο του ηγέτη που χτίζει βιώσιμες και αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις.