Η αναβολή είναι ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της ασφαλιστικής κάλυψης. Και συχνά, το κόστος της γίνεται αντιληπτό μόνο όταν πια είναι αργά.
Υπάρχει μια λέξη που ακούγεται συχνά στις συζητήσεις γύρω από την ασφάλιση: «αργότερα». Αργότερα θα το σκεφτώ. Αργότερα θα ρωτήσω κάποιον ειδικό. Αργότερα θα υπογράψω. Η αναβολή αυτή, όμως, δεν είναι αθώα. Είναι μια στάση που μπορεί να αφήσει εκτεθειμένους εργαζόμενους, οικογενειάρχες και επιχειρηματίες σε κινδύνους που, αν υλοποιηθούν, θα έχουν σοβαρές οικονομικές συνέπειες.
Το «αργότερα» που δεν έρχεται ποτέ
Η αναβολή στη λήψη απόφασης για ασφάλιση δεν είναι μια ουδέτερη επιλογή. Είναι, στην πραγματικότητα, μια απόφαση από μόνη της: η απόφαση να παραμείνει κάποιος ανασφάλιστος. Και όσο περνά ο χρόνος, ο κίνδυνος να προκύψει ένα απρόοπτο γεγονός χωρίς καμία οικονομική προστασία παραμένει υπαρκτός.
Ένα πρόβλημα υγείας, μια αιφνίδια απώλεια εργασίας, μια σοβαρή ζημιά στην επιχείρηση ή ακόμη και μια διαρροή νερού στο σπίτι είναι μερικά μόνο από τα σενάρια που μπορούν να δημιουργήσουν σημαντικές και άμεσες οικονομικές απαιτήσεις. Πώς καλύπτονται αυτές οι ανάγκες χωρίς ασφαλιστική κάλυψη; Με εξάντληση των αποταμιεύσεων; Με ένα δάνειο; Με τη βοήθεια της οικογένειας;
Η κάλυψη που θα έπρεπε να υπήρχε
Η ειρωνεία είναι ότι πολλοί άνθρωποι σκέφτονται την ασφάλιση που δεν έκαναν ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζονται περισσότερο. Είναι η στιγμή που ένα απρόοπτο γεγονός έχει ήδη συμβεί και η υποστήριξη μιας ασφαλιστικής εταιρείας θα άλλαζε ριζικά τα δεδομένα της κατάστασης.
Εάν υπήρχε η κατάλληλη κάλυψη, πολλές από αυτές τις καταστάσεις θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη ηρεμία, λιγότερο άγχος και, κυρίως, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η οικονομική σταθερότητα της οικογένειας ή της επιχείρησης. Αντίθετα, η απουσία ασφάλισης μετατρέπει κάθε απρόοπτο σε οικονομική κρίση.
Ο κίνδυνος της βιαστικής διακοπής
Το πρόβλημα της αναβολής δεν αφορά μόνο όσους δεν έχουν ασφαλιστεί ποτέ. Υπάρχει και μια δεύτερη κατηγορία ανθρώπων που βρίσκεται σε παρόμοια θέση: εκείνοι που είχαν ασφαλιστική κάλυψη για χρόνια, αλλά αποφάσισαν να τη διακόψουν, συχνά για λόγους οικονομίας ή επειδή θεώρησαν ότι δεν τη χρειάζονται πλέον.
Όταν, λίγο αργότερα, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα απρόοπτο ενώ ήταν πλέον ανασφάλιστοι, η σκέψη που επανέρχεται είναι προβλέψιμη: «Τι θα συνέβαινε αν δεν είχα διακόψει;» Η απάντηση είναι γνωστή. Και το κόστος της ματαίωσης αυτής πολλαπλάσιο.
Πρόνοια, όχι τύχη
Η ασφάλιση δεν είναι ένα προϊόν για ανθρώπους που «έχουν πολλά χρήματα» ή για εκείνους που «τους συμβαίνουν πράγματα». Είναι ένα εργαλείο πρόνοιας που επιτρέπει σε κάθε άνθρωπο να συνεχίσει την πορεία του ακόμη και όταν τα δεδομένα αλλάξουν απότομα. Είναι η δυνατότητα να αντιμετωπίσεις ένα δύσκολο γεγονός χωρίς να χρειαστεί να ξαναχτίσεις τα πάντα από την αρχή.
Ούτε η αέναη αναβολή ούτε η βιαστική διακοπή μιας κάλυψης εξυπηρετούν τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Και ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός είναι, τελικά, αυτό που διαχωρίζει όσους διαχειρίζονται έξυπνα το μέλλον τους από εκείνους που το αφήνουν στην τύχη.
Η ασφάλιση δεν αναιρεί τους κινδύνους. Τους καθιστά, όμως, διαχειρίσιμους. Και αυτή η διαφορά, σε μια δύσκολη στιγμή, μπορεί να αποδειχτεί καθοριστική.
