«Με την ιδιωτική ασφάλιση έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο» – Γιατί η ασφάλιση είναι επιλογή ζωής

Ακολουθήστε μας στο Linkedin και συνδεθείτε με άλλους επαγγελματίες του κλάδου

Το να αποφασίσει κάποιος να ασφαλιστεί ιδιωτικά δεν είναι μια απλή οικονομική επιλογή. Είναι, πρωτίστως, μια επιλογή ζωής. Μια στρατηγική απόφαση για το πώς κάποιος επιθυμεί να προχωρήσει σε ένα μέλλον που όλοι εύχονται να είναι μακρύ και ευτυχισμένο, αλλά που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως.

Στον πυρήνα αυτής της απόφασης βρίσκεται ένα διλημμα: το ρίσκο ή η ασφάλεια; Η ανασφάλιστη ελπίδα ότι «δεν θα μου συμβεί τίποτα» ή η συνειδητή επιλογή να έχεις «καλυμμένα τα νώτα σου» εάν και όταν το αναπάντεχο χτυπήσει την πόρτα σου;

Η παρανόηση για τα «χαμένα» ασφάλιστρα

Το πιο συχνό επιχείρημα κατά της ιδιωτικής ασφάλισης είναι γνωστό: «Πληρώνω για κάτι που μπορεί και να μην χρειαστώ ποτέ». Αυτή η λογική, όμως, περιέχει μια θεμελιώδη παρανόηση.

Τα ασφάλιστρα δεν πάνε χαμένα. Δεν εξαφανίζονται στον «αέρα». Αγοράζουν κάτι εξαιρετικά πολύτιμο και δυστυχώς συχνά υποτιμημένο: την ηρεμία. Την κάλυψη, δηλαδή, απέναντι σε ό,τι και να συμβεί. Η ανησυχία για το «τι θα γίνει αν…» έχει οικονομική αξία, και η ασφάλιση αυτή ακριβώς τη διώχνει.

Γι’ αυτό και η ασφάλιση δεν είναι μια ευκαιριακή δαπάνη, όπως η αγορά ενός προϊόντος που μπορεί να αναβληθεί. Είναι επένδυση στη ζωή σου.

Τα σενάρια που δεν θέλεις να ζήσεις ανασφάλιστος

Ας το θέσουμε πρακτικά. Τι σημαίνει να μην έχεις ασφαλιστική κάλυψη τη στιγμή που:

• Το σπίτι σου καταστρέφεται από πυρκαγιά ή πλημμύρα;
• Διαγιγνώσκεσαι με σοβαρή ασθένεια που απαιτεί εξειδικευμένες και δαπανηρές θεραπείες;
• Ένα ατύχημα σε αφήνει ανίκανο να εργαστείς για μήνες;
• Η επιχείρησή σου παθαίνει ζημιά από γεγονός που είχες θεωρήσει αδύνατο;

Σε κάθε ένα από αυτά τα σενάρια, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ίδιο το γεγονός. Είναι και το οικονομικό αδιέξοδο που ακολουθεί. Η ανασφάλιστη οικογένεια αντιμετωπίζει διπλό βάρος: την κρίση και την οικονομική αδυναμία να την αντιμετωπίσει. Η ασφαλισμένη αντιμετωπίζει μόνο την κρίση.

Τέσσερις κατηγορίες ανθρώπων

Στην πράξη, η εμπειρία αναδεικνύει τέσσερις τύπους ανθρώπων:

Πρώτον, αυτοί που πλήρωσαν ασφάλιστρα για χρόνια και δεν χρειάστηκαν ποτέ να κάνουν χρήση του προγράμματός τους. Αισθάνονται ευτυχείς, όχι επειδή «έχασαν» χρήματα, αλλά επειδή δεν τους έτυχε κάτι άσχημο. Η ασφάλιση, εδώ, λειτούργησε ως φύλακας που δεν χρειάστηκε να μπει σε δράση.

Δεύτερον, αυτοί που δεν ασφαλίστηκαν ποτέ και αντιμετώπισαν δεκάδες προβλήματα, τα οποία επιδεινώθηκαν δραματικά λόγω έλλειψης οικονομικής κάλυψης.

Τρίτον, αυτοί που ήταν ασφαλισμένοι και χρησιμοποίησαν μερικώς το πρόγραμμά τους, βγαίνοντας ωφελημένοι.

Τέταρτον, αυτοί που δεν ήταν ασφαλισμένοι και δεν αντιμετώπισαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Η «τυχερή» αυτή κατηγορία είναι αυτή που τροφοδοτεί τη λανθασμένη εντύπωση ότι η ασφάλιση «δεν χρειάζεται».

Το κρίσιμο ερώτημα

Σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες θέλεις να ανήκεις; Και, πιο σημαντικά: ποια από αυτές εξαρτάται από τη δική σου επιλογή και ποια από την τύχη;

Η απάντηση είναι αποκαλυπτική. Μόνο η πρώτη και η τρίτη κατηγορία αντικατοπτρίζουν μια συνειδητή απόφαση προστασίας. Οι άλλες δύο είναι θέμα τύχης, και η τύχη δεν είναι σχέδιο.

Η απάντηση που δίνει η πραγματικότητα

Αν θέλεις να πάρεις μια τεκμηριωμένη απόφαση, κοίταξε γύρω σου. Πώς αντιμετώπισε ένας γνωστός σου ένα βαρύ περιστατικό υγείας, με ή χωρίς ασφάλιση; Πώς αποζημιώθηκε κάποιος που έχασε το σπίτι ή την επιχείρησή του σε φυσική καταστροφή;

Αυτές οι πραγματικές ιστορίες δίνουν την πιο ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα αν αξίζει η ιδιωτική ασφάλιση. Και στις περισσότερες από αυτές, η απάντηση είναι κατηγορηματική.

Η ιδιωτική ασφάλιση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι η συνειδητή επιλογή να μην αφήσεις το απρόβλεπτο να σε βρει απροετοίμαστο.